-ปกติทำงานกับผู้สูงอายุในต่างจังหวัด ก็รู้สึกหดหู่ เพราะสงสารที่น้อยคนนักที่จะมีกินมีใช้ อยู่กับลูกหลาน และปราศจากโรคประจำตัว และอีกหลายๆครั้งที่ ได้ไปเยี่ยมผู้สูงอายุ ที่บ้านพักคนชราทั้ง บ้านบางแค 1 และ 2 ก็ยิ่งทำให้เกิดความรู้สึกตอกย้ำ ความโหดร้ายของสังคม และทำให้เตยเกิดคำถามขึ้นในใจว่า ลูกทำอย่างนี้กับพ่อแม่ได้ยังไง
-
-
-
เดือนที่แล้ว เตยไปบ้านบางแค 1 และ 2โดยไม่ได้นัดหมายหรือแจ้งล่วงหน้า แค่เดินเข้าไป ไหว้ สวัสดีคุณยายท่านหนึ่ง ระหว่างที่ท่านกำลังทานอาหารกลางวันอยู่ คุณยายถึงกลับ ยกมือไหว้เตยท่วมหัวแล้วก็ร้องไห้ ไม่ยอมกินข้าวต่อ ขอบคุณที่มาเยี่ยม และอยากคุยด้วย เพราะกลัวเหลือเกินว่าระหว่างที่คุณยายทางข้าว เตยจะหนีกลับ...
...
...
...
แต่ไม่ใช่แค่ผู้สูงอายุเท่านั้นนะคะที่ถูกทอดทิ้ง เด็กๆเองก็เหมือนกัน
...
...
...
-เมื่อวานได้มีโอกาสไป บ้านนนทภูมิ สถานสงเคราะห์เด็กพิการและทุพพลภาพปากเกร็ด น้องๆนอกจากจะมีปัญหาทางด้านร่างกายแล้ว ยังมีปัญหาทางด้านสมองด้วย พี่ๆเค้าเล่าให้ฟังว่า ส่วนมาก พ่อแม่เอามาทิ้งไว้แล้วไม่เคยกลับมาดูอีกเลย ด้วยเหตุผลที่ว่าต้องทำมาหากิน กับอีกบางส่วนที่พ่อแม่มาทิ้งไว้แต่เกิด เพราะรับไม่ได้ที่ลูกเกิดมาพิการ เค้าจะรู้มั้ย ว่าลูกพิการที่เค้าเอามาทิ้ง เติบโตเป็นเด็กที่มีรอยยิ้มน่ารักไม่แพ้เด็กปกติ พูดจาน่ารักไม่แพ้เด็กปกติเลย ....
-
เนื่องจากเมื่อวานมีเวลาจำกัดจึงรีบเดินและพยายามที่จะทักทายเด็กทุกคน แต่ก็มีพลาดค่ะ เดินเลย...น้องเค้าพิการ ขาลีบ แต่ทุ่มทุนมากกกกกก ยอมล้มกลิ้งบนพื้นซีเมนต์ร้อนๆ เพื่อให้เราสนใจ บางคนก็หลอกให้เตยเข็นรถเข็นพาเค้ากลับที่พัก เข็นไปซะไกลเชียว ที่ไหนได้ โดนเด็กหลอก...ไม่ได้พาไปที่พักหรอก เค้าแค่อยากอยู่กับเรา ก่อนกลับ ก็มีน้องคนนึง เดินก็แทบไม่ค่อยได้อยู่แล้ว วิ่งตามมาจากบ้านพัก (ไกลจากที่รถจอดอยู่พอสมควร) พร้อมกับตะโกนว่า...พี่ๆ แล้วกลับมาอีกนะ ผมรอ...
....
...
..
.
สัญญาจริงๆนะ ว่าจะกลับไป....
.
ปล. ไม่ใส่รูปประกอบนะคะ อยากรู้ ว่าทั้งผู้สูงอายุ และเด็กๆน่ารักขนาดไหน ขอท้าให้ทุกคนไปเยี่ยมเอง...
